آبشارآنلاین

با سلام ... ورود شمارا به سایت آبشارآنلاین خوش آمد میگویم ... برای مشاهده کامل مطالب از آرشیو مطالب سایت استفاده کنید.

نماز در کودکی، حلقه اتصال عبد به معبود
به قلم:سعیده نیک اندیش

اشاره:
عبارت «العلم فی الصغر، کالنقش فی الحجر، دانش در کودکی، مانند نقش پایدار در سنگ است»، امروزه با پیشرفت دانش روانپزشکی و به خصوص با پیدایش روان کاوی توجیه کامل علمی پیدا کرده است. سلامت كودكان ، از آرزوها و ایده آل های همه جوامع بشری است، اما آنچه كه كمتر مورد توجه همه این مجامع بوده است ، شاید توجه به نقش بی نهایت عمیق دستورات دینی در ایجاد سلامتی کودکان باشد.
...........................................
بزرگ‌ترین موهبتی که ممکن است در جهت ایجاد سلامت روانی نصیب یک طفل نورسیده شود، پای گذاشتن او در خانواده ای مؤمن و نمازگزار است.
تعالیم آیین حیات بخش اسلام که حتی کوچک ترین مسائل بشری را بدون پاسخ نگذاشته است، از همان بدو تولد نوزاد برای او برنامه ها و روش‌های متعددی دارد که عمل به آنها ضامن سعادت و سلامت انسان است.

تربیت عبادی كودكان در دوران خردسالی
متخصصان تعلیم و تربیت در مورد نقطة شروع پرورش مذهبی و آموزش برنامه‌‌های معنوی و تعلیمات دینی، دو نظر بیان كرده‌اند:
گروهی معتقدند: كودك تا به حد بلوغ و رشد نرسد، استعداد درك آموزش‌های دینی را ندارد ؛ و گروه دیگری عقیده دارند كه اطفال نیز لیاقت و استعداد آن را دارند كه تحت تربیت دینی قرار گیرند و مربیان می‌توانند مطالب دینی را ساده و قابل فهم نمایند تا با افكار و اعمال دینی رشد یابند.
اسلام در این باره دیدگاه‌های دقیقی ارائه كرده است. در تفكر اسلامی باید از دوران خردسالی و چه بسا قبل از آن، اقدام‌های لازم را به عمل آورد، تا كودك آمادگی پذیرش تكالیف الهی را در زمان بلوغ پیدا كند. بر اساس سنت و رهنمودهای معصومان(ع)، آموزش دینی و عبادی از هنگام تولد شروع می‌شود؛ زیرا تربیت در دوره كودكی پایه و اساس رشد و بالندگی معنوی در دوره‌های بعدی خواهد بود. 
اهمیت این شیوه از آن جهت است که نوع روش ها می تواند میزان نفوذ را کاهش یا افزایش دهد، او را مشتاق و یا منزجر سازد. تعلیمی که افراد از مربیان دریافت می کنند خود ممکن است سبب و موجبی برای پذیرش بهتر و بیشتر مذهب و یا ترک و فرار او از مذهب شود.
به همین دلیل است که آیین مقدس اسلام و به خصوص ائمه بزرگوار شیعه(ع) با توصیه‌های مؤکد، مسلمانان را به آموزش مرحله به مرحله نماز به کودکان فرا خوانده اند .در حقیقت پدر و مادرانی كه با دلسوزی ساده اندیشانه ، فرزند خود را به برپاداری نماز تحریك نمی كنند ، خیانت بزرگی از جهت محروم نمودن كودك خویش از این نعمت بزرگ مرتكب می شوند چرا كه به این ترتیب گویی به آلودگی كودك خویش ، به انواع گناهان و انحرافات و بدبختیها و بیماریهای جسمی و روانی ، رضایت داده اند 
قران مجید به یادگیری و آموزش به طور اعم و یادگیری و آموزش نماز به طور اخص، اهمیت بسیار داده است. اهمیت یادگیری از دیدگاه قرآن به اندازه‏ای است که در اولین‏ سوره‏ای که بر پیامبر نازل می‏شود به مسئله یاد دادن و آموزش‏ اشاره شده و از خواندن و نوشتن و یادگیری به عنوان ابزارهایی‏ برای پرورش و رساندن انسان به کرامت یاد گردیده است.
توجه والدین به نماز، دوست داشتن کودک، تقویت حس مسؤولیت پذیری، تقویت عشق و علاقه ی درونی کودک نسبت به نماز، دور کردن فشارهای روانی از کودک، تشویق کودک برای شکوفا کردن انگیزه های درونی، آشنا کردن کودک با فلسفه ی نماز و همکاری اعضای خانواده در اقامه ی نماز از گام های اساسی و ضروری در آموزش نماز به کودکان است
برای ترغیب کودکان به نماز، باید خود نیز توجه داشته باشیم که نماز در رأس اعمال واجب قرار دارد،پس آن را در اولویت کارهای خود قرار دهیم. و با دوست داشتن کودک و ابراز محبت، آنها را از خود منزجر نکنیم در این صورت کودکان وقتی نماز را به عنوان یک ارزش و یک اولویت در زندگی ما ببینند، دوست دارند همانند ما نماز بخوانند و با خداوند انس بگیرند. با افزایش سن کودک سعی شود همواره مسؤولیت هایی به عهده ی آنها گذاشته شود تا بیاموزند باید مسئولیت های خود، از جمله مسئولیت های دینی را با دقت انجام دهند باید به گونه ای رفتار شود که پیوسته شیرینی نماز در کام آن ها بماند و نباید با افراط و زیاده روی ، نماز را به عنوان کاری سخت و طاقت فرسا برایشان تبدیل کنیم. یادمان باشد نماز نخواندن کودک خردسال کار زشتی نیست، چرا که هنوز به سن تکلیف نرسیده است؛ اما نماز خواندن او کاری بسیار زیبا و قابل تحسین است. وقتی که نماز خواند محبت والدین در حق او بیشتر گردد. ثمره ی توجه به این اصل آن است که کودک برای نماز خواندن، خود را در معرض فشارهای روانی نخواهد دید، لذا با اختیار و اشتیاق به سوی نماز گام برمی دارد.
کودکان در این مسیر همواره تشویق شوند. این تشویق ها باید به گونه ای باشند که اشتیاق درونی کودک روز به روز به نماز بیشتر شود تا با خواندن نماز احساس غرور و عزت نفس یابد. و با بیان اینکه «نماز، تشکر از خدا بوده و نشانه ی بندگی محسوب می شود.» ارزش این کار به آنها یادآوری گردد و با در نظر گرفتن مقتضای سنی کودکان، فلسفه و هدف از نماز به آنها توضیح داده شود
به کودکانمان بگوییم که خداوند چه نعمت هایی به ما عطا فرموده و نیز بیاموزیم که در برابر هر هدیه دهنده ای زبان به تشکر باز کنند و با بی تفاوتی از کنار آن ها نگذرند. بدین صورت که چشمانش را ببندیم و به او بگوییم برخی از کارها را با چشم بسته انجام دهد. اسباب بازی هایش را سر جای خودش بگذارد. اتاق را مرتب کند. نقّاشی بکشد و برخی کارهای دیگر. در این لحظات است که کودک ما آهسته، آهسته قدر چشم و میزان ارزش آن را بهتر می داند و میفهمد که چیزی جای چشم را نمی گیرد. در این صورت به او یادآور می شویم که  فقط یکی از نعمت های خداوند همین چشم است که فوق العاده ارزش دارد. آیا شایسته نیست که با نماز از این خدای بزرگ و مهربان تشکر کنیم؟ به نظر شما کسانی که این همه نعمت را می گیرند و حاضر نیستند نماز بخوانند چگونه انسان هایی هستند؟
و اما یکی از بهترین کارها در تحکیم روحیه ی معنوی خانواده نماز جماعت خانوادگی می باشد. کار گروهی موجب می شود تا سختی کار کمتر شده و جای خود را با شیرینی و حلاوت آن عوض کند. بچه ها هم با مشاهده ی این کار رغبت بیشتری به نماز نشان داده و با علاقه ی بیشتری به این کار روی می آوردند.
و در پایان:
رَبِّ اجْعَلْنی‏ مُقیمَ الصَّلاةِ وَ مِنْ ذُرِّیَّتی‏ رَبَّنا وَ تَقَبَّلْ دُعاء
پروردگارا ! من و فرزندانم را از اقامه كنندگان نماز قرار ده و دعای مرا قبول فرما  (ابراهیم ـ آیه شریفه 40)



[ چهارشنبه 29 خرداد 1398 ] [ 10:45 ق.ظ ] [ علی علی زاده ]

[ نظرات() ]


شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات